Terminal Function - Measuring the Abstract

"Sensors detect incoming audio source"

Ε, ντάξ, πόσο πιο COOL μπορεί να είναι μια έναρξη δίσκου; Και μετά μπαίνει ένα περίεργο άμετρο τσιριδοπραμα. Ξέρω γω; Technical φάση, death δεν νομίζω, progressive το λες ρε παιδί μου. Δεν ξέρω. Δε με ενδιαφέρει. 

Ορμώμενα από τη Σουηδία τα παιδάκια. Μου έκανε εντύπωση το πόσο απέριττη ήταν η μουσική τους. Ήταν stripped-down στα πολύ βασικά πράγματα που θα σε κρατήσουν εκεί, να μη θέλεις να αφήσεις το δίσκο να σου ξεφύγει αλλά ταυτόχρονα καταφέρνει και σου δίνει την αίσθηση του extreme.  

Το "Spawn" είναι ένα από τα καλύτερα εναρκτήρια κομμάτια που έχω ακούσει. Και το "Room 101" καταφέρνει να συνεχίσει αυτό που ξεκίνησε το "Spawn". Πιο τεχνικό, πιο χειμαρρώδες, πιο μπερδεμένο και με περισσότερα synthια να δίνουν ατμόσφαιρα. Αγχωτικό σε κιθάρες αλλά και έξυπνο. Άκουσα και Jarzombek εκεί μέσα. Προς κιθαρίστες, 7χορδες σε Standard B, τίποτα το τραβηγμένο από τα μαλλιά. Kαι φτάνει το καθαρό break και το αργόσυρτο σόλο με στοιχεία fusion έτσι για να σπάει η μινόρε μονοτονία. Άψογοι. Ένδειξη γούστου.

Και έτσι φτάνεις στο τρίτο κομμάτι. Αρχίζουν οι αργόσυρτοι ρυθμοί (για μένα, η κατάρα κάθε δίσκου αλλά αυτό θα το συζητήσουμε άλλη φορά). Πλέον στο δίσκο έχουμε καθαρή σύνθεση με τους Cynic να χαμογελάν πάνω από κάθε κομμάτι αναγνωρίζοντας τις επιρροές τους.

Από δω και πέρα ο δίσκος υποφέρει από τη γνωστή κατάρα του "LP". Έτσι το αποκαλώ εγώ τουλάχιστον αυτό το πράγμα που πιάνει τους καλλιτέχνες να φλυαρούν για να γεμίσουν το δίσκο. Ας έχει 3 κομμάτια ρε, δεν πειράζει. Τέλος πάντων αυτό είναι δικό μου κόλλημα. 

Από δω και πέρα αρχίζει η φωνή και σε κουράζει.Αρχίζεις και βλέπεις τις αδυναμίες της. Ως vocalist μπορώ να πω ότι με ανησυχεί πολύ αυτό. Το κατά πόσο αρχίζεις και κουράζεις ρε παιδί μου. Θα το δούμε όταν κυκλοφορήσει το EP. 

Τα κομμάτια είναι σε επίπεδα πολύ πάνω από το μέτριο. 7 στα 10 ας πούμε. Αλλά εγώ έχω πρόβλημα με αυτό το φαινόμενο. Με κρατάει χωρίς πρόβλημα, χωρίς γκρίνια. Σκάει μετά και το "Tactile" που είναι κομματάρα και το κλείσιμο του "Remote Views" είναι άκρως κατάλληλο για καληνύχτα.

Δεν ξέρω. Το θεωρώ έναν πολύ καλό δίσκο ανάμεσα στα σκουπίδια που κυκλοφορούν παντού και χωρίς να ντρέπονται. 

MySpace

Θα παίξουν: 

Τα Room 101, Spawn και Tactile όπως και δήποτε. 

Tracklist:

1. Spawn

2. Room 101

3. Dissolving Soul Fragments

4. The Brain-Shaped Mind

5. Tactile

6. Cloninng Assembl

7. Auroral Display

8. Remote Views

Mέχρι άυριο στις 16.30 που έχω εκπομπή και σας περιμένω ΟΛΟΥΣ,

Υπνοβάτης

Slice The Cake - The Man With No Face

deathcore

 Το μένος κάθε καλλιτέχνη. Να φορέσεις το πιο nerdικο ζευγάρι γυαλιά και να του πεις, "ξέρεις deathcorίζεις λιγουλάκι" Γιατί; 

Γιατί πραγματικά είναι κάτι ανούσιο. Είμαστε στο 2012, οφείλουμε να ξεκολλήσουμε από τις ταμπέλες. Είναι σιχαμερό. Δεν ξέρω γιατί τα καμένα 15χρονα αποφασίζουν ότι αν κολλήσουν την ταμπέλα "djent" στην τάδε μπάντα κ την ταμπέλα "core" στην άλλη θα γίνει ο κόσμος ομορφότερος.

Ο τρισμέγιστος Chuck δήλωσε: "ΌΛΑ ΕΙΝΑΙ ΧΕΖΥ ΜΕΝΤΑΛ"

Πως θα περιέγραφα τη μπάντα του τίτλου; 

Δεν ξέρω. Τους ανακάλυψα τυχαία και έπαθα την πλάκα μου. Είναι ένα δυναμικό duo με απίστευτο ταλέντο και όρεξη. Κάποιοι βιάστηκαν να τους τοποθετήσουν την ίδια μοίρα με τους Whitechapel. Υπάρχουν κοινά. Υπάρχει όμως και τόση progressivίλα εκεί μέσα, τόση τέχνη, που με αφήνει παγερά αδιάφορο το τι ταμπέλα θέλησαν να τους κολλήσουν.

Eίναι μόνο δυο άτομα. Και ενώ είμαι σε μπάντα δυο ατόμων κι εγώ ο γράφων, ποτέ δεν πίστευα ότι αρκούν δυο προσωπικότητες για να προσφέρουν τους τόνους φασαρίας και ηχητικής ηδονής που δίνουν οι Slice the cake.

Ό,τι και να πω είναι λίγο. Δε θέλω να πω άλλα. Δε θέλω καν να γράψω την tracklist. Θέλω να πάτε τώρα στο λινκ και να ακούσετε το άλμπουμ.

Και αν μας περισσεύουν το αγοράζουμε κιόλας. 

Mέχρι να πτωχεύσουμε και υλικά και πνευματικά,

Υπνοβάτης

Uneven Structure - Februus

Δε μπορώ να αποφασίσω.
Αριστούργημα ή αριστούργημα; 'Ή μήπως αριστούργημα;

Δε λέω τίποτα.
Μήνες σιωπής αρκούν για να δηλώσουν πόσο σημαντική προβλέπεται η παρουσία τους.
Κουραστικοί; Ανάλογα την όρεξή σου.
Δουλεμένα πράματα. Χεβυ και ατμοσφίρικ σε διάφορες αναλογίες.
Εμένα μ' άρεσε.
Το ακούω καιρό.

Δεν έχω καταλάβει τί θέλουν να πουν.

Δεν ξέρω αν με ενδιαφέρει όμως.

Τι να περιμένεις; Απλά ριφς, ζόρικες τσίρίδες, in your face παραγωγή. Αργοί ρυθμοί. Ξεσπάσματα.

Αν σ'άρεσε το Masstaden είσαι σε καλό δρόμο.

Όρμα του.

Δεν είναι για όλες τις ώρες, αλλά για αυτές που είναι, είναι βάλσαμο.

Θα παίξει;


Ας ξεκινήσω πάλι να εκπέμπω και βλέπουμε.


Tracklist:

Disc One

1. Awaken
2. Frost
3. Hail
4. Exmersion
5. Buds
6. Awe
7. Quittance
8. Limbo
9. Plenitude
10. Finale

Disc Two

1. Dew Upon Shapeless Bounds
2. Winds From Untold Memories
3. Promises Of Our Early Days




τιλλ δε νεξτ ποστ,


αη μπιντ γιου φεαργουελ