Djentle Intentions: Red Seas Fire

Ναι, ναι, ξέρω αδιαιολόγητη η απουσία, σας έλειψα, το κατανοώ αλλά έπρεπε να γίνουν κάποια πράγματα που με τραβούσαν μακριά από τη μπλογκογραφία. Ένα από αυτά ήταν και η μεγάλη ποσότητα των δίσκων που έσκασαν μύτη το Δεκέμβρη και ζητούσαν ακρόαση διψασμένα.

Το δισκάκι των Red Seas Fire δεν εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία. Για την ακρίβεια στέκεται εδώ έτοιμο να "κριτικαριστεί" αρκετό καιρό. Εδώ θα πέσουμε λίγο στο youtube. Τι εννοώ; Εννοώ ότι μπορείτε να παρακολουθήσετε μεγάλο μέρος της φιλοσοφίας της μπάντας στο διαδίκτυο μιας και είναι εκ youtube ορμώμενοι. Καλό είναι μην άγχεστε.

Το δισκάκι το οποίο χαρακτηρίζουν "album" οι ίδιοι, θα το χαρακτηρίζαμε περισσότερο ως EP, καθώς περιέχει μόνο 7 κομματάκια (-ρες). Στυλ; Ε...Ξέρω γω. 7χορδες είναι, odd-time riffs ξετρυπώνουν από παντού, τα κρουστά σε απογειώνουν, οι τσιριδούλες τσιριδίζουν. Πετάμε και κανα καθαρό μελωδικό για τις γκόμενες και ύστερα δίνουμε και κανα ελέκτρο πέρασμα που έχει γίνει της μόδας.

Το βασικό είναι ότι έχουν ταυτότητα. Τα παιδάκια ξέρουν, παίζουν κάτι μεταξύ hazy metal & blobbercore αλλά δεν πατήσαν στα κλασικά ηχητικά μονοπάτια. Το μπάσο είναι αρκετά δυνατά στη μίξη και σου δίνει ένα απίστευτο groovaρισμα παρέα με τη μποτούλα αλλά το καταλαβαίνεις αργότερα μέσα στο δισκάκι.

Γενικά μου άφησαν μια περίεργη εντύπωση. Άκουγα επιρροές παντού. Lamb of God, In flames, Periphery, Meshuggah, BTBAM, χαμός. Σολάκια αλλά satch/vai/govan απο δω κι από κει. Τα καθαρά φωνητικά τους σε φάσεις δε με ενθουσίασαν. Θα μπορούσαν να είναι καλύτερα. Αλλά είναι αυτό ρε γαμώ το, έχουν original ήχο. Aπό την αρχή μέχρι το τέλος ξέρεις ότι ακούς μια μπάντα με ταυτότητα, με πρωτότυπες ιδέες και που κάνει χρήση και των 7 χορδών :P

Το "Epinephrine" σκάει μετά το θολούρα intro μόνο για να πεις "wow" και συνεχίζοντας στο "Timeframes", θυμάμαι τον εαυτό μου να λέει "για να δω που θα το πάνε."
Πιο ατμοσφαιρικά και ήρεμα περάσαμε στο "The Recovery" το οποίο με το δυνατό του τέλος μας σέρβιρε το εκπληκτικό "Cipher" αναίσχυντα. -Μα αυτό το μεσαίο riff ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.-
Ακόμη και τα φωνητικά σπέρνουν εδώ. Πως φαίνεται ότι το γουστάρουν κάργα το κομμάτι όλοι τους.
Mετά τα άλλα δυο ίσως να μη σε τρελάνουν γιατί αυτή τη δουλειά την έκανε στο Cipher αλλά τελειώνουμε με πολύ καλές επιλογές κομματιών. Ακούστε το λέμε:

ΕΙΝΑΙ ΤΖΑΜΠΑ (Link downwards)

Θα παίξει;
Έπαιξε!