Καμιά φορά η συνταγή είναι απλή. Αλλά ταυτόχρονα μπορεί να προϋποθέτει και μια ανάλογη εμπειρία για να δώσει το κατιτίς της. Έτσι ένιωσα με τους Corelia. Αυτό που λέει το EP τους είναι σχετικά απλό. Αλλά έχει τόσο υπόβαθρο από κάτω που δεν πάυει να σε συναρπάζει.
Δεν είναι αυτό που περιμένεις όταν ακούσεις το πρώτο riff. Ξεχύνεται ένας ήχος από πολύ σφιχτοδεμένες κιθάρες με moderate ποσότητες παραμόρφωσης αλλά με μια απλότητα που σε ξεγελάει. Θες τ' ότι έπρεπε να περάσω στο δεύτερο κομμάτι για να καταλάβω ότι παίζουν σε drop B; Αξιοποιούν κάθε συγχορδία και μελωδική γραμμή που μπορούν να βρουν επάνω στα όργανά τους και στα φωνητικά. Θες τ' ότι είναι από τις λίγες φορές που δεν άκουγα ένα γαμημένο wall of sound σε έναν ανελέητο loudness war μεταξύ των αυτιών μου και των δισκογραφικών; Με τους Corelia ακούω σύνθεση και όχι πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές.
Ποιος είναι ο ρόλος του ΕΡ; Να με κάνει να θέλω να αγοράσω το full length; Ε θέλω.
Είναι γρήγορο, έντονο αλλά αργό και συναισθηματικό όσο προχωράμε παρακάτω.
Οι στίχοι είναι παραπάνω από υποφερτοί. Κάτι που σπάνια βλέπω και με εκνευρίζει γιατί το γουστάρω είναι αυτό που έχουν κάνει αυτά τα παιδάκια. Τα ριφς είναι αυτά που είναι και τα φωνητικά επίσης. Καταφέρνουν και τα μπλέκουν όλα μαζί όμως, σαν να γεννήθηκαν ταυτόχρονα στο κομμάτι από το ίδιο μυαλό και να ερμηνεύτηκαν από το ίδιο άτομο. Οι μελωδικές γραμμές του τραγουδιάρη δεν είναι ιδιαίτερα απλές. Καταφεύγει σε screaming όταν θεωρεί ότι το απαιτεί η ερμηνεία, οι τριφωνίες δίνουν και παίρνουν και ότι whispering thingy έχω ακούσει μέχρι στιγμής είναι πολύ ατμοσφαιρικό.
Για τις κιθάρες τι να πεις. Μιλάνε μόνες τους. Προσεγμένος ήχος, άψογο παίξιμο, progressiβίλα σύγχρονη με ατμοσφαιρικά και γλυκούτσικα ιντερλούδια για το γαμώτο της υπόθεσης και πάμε όλοι μαζί στον χαμό.
Μειονεκτήματα: Όσο προσωράει το ΕΡ βαριέμαι. :P Δεν ξέρω γιατί. Φταίει η άτιμη η μπάντα; Φταίει το άτιμο το ΕΡ που δεν έχει λογική συνέχεια; Είναι κρίμα γιατί το άλμπουμ αναμένεται πάρα πολύ καλό και δε θέλω να το καταπιεί η μαρμάγκα της βαρεμάρας.
Θα παίξουν στο ράδιο;
Θα παίξουν.-
Tracklist:
01. Treetops
02. Glass Faces
03. The Sound of Glaciers Moving
04. Aviation
05. Red Sky Harbor
06. Mute Swan
07. Blood Petals
Είσαι τόσο θεός που με έκανες να θέλω να το αγοράσω για 5.00 EUR!
Τιλλ ντεθ μητς Χογκφάδερ,
Υπνοβάτης
Είναι γρήγορο, έντονο αλλά αργό και συναισθηματικό όσο προχωράμε παρακάτω.
Οι στίχοι είναι παραπάνω από υποφερτοί. Κάτι που σπάνια βλέπω και με εκνευρίζει γιατί το γουστάρω είναι αυτό που έχουν κάνει αυτά τα παιδάκια. Τα ριφς είναι αυτά που είναι και τα φωνητικά επίσης. Καταφέρνουν και τα μπλέκουν όλα μαζί όμως, σαν να γεννήθηκαν ταυτόχρονα στο κομμάτι από το ίδιο μυαλό και να ερμηνεύτηκαν από το ίδιο άτομο. Οι μελωδικές γραμμές του τραγουδιάρη δεν είναι ιδιαίτερα απλές. Καταφεύγει σε screaming όταν θεωρεί ότι το απαιτεί η ερμηνεία, οι τριφωνίες δίνουν και παίρνουν και ότι whispering thingy έχω ακούσει μέχρι στιγμής είναι πολύ ατμοσφαιρικό.
Για τις κιθάρες τι να πεις. Μιλάνε μόνες τους. Προσεγμένος ήχος, άψογο παίξιμο, progressiβίλα σύγχρονη με ατμοσφαιρικά και γλυκούτσικα ιντερλούδια για το γαμώτο της υπόθεσης και πάμε όλοι μαζί στον χαμό.
Μειονεκτήματα: Όσο προσωράει το ΕΡ βαριέμαι. :P Δεν ξέρω γιατί. Φταίει η άτιμη η μπάντα; Φταίει το άτιμο το ΕΡ που δεν έχει λογική συνέχεια; Είναι κρίμα γιατί το άλμπουμ αναμένεται πάρα πολύ καλό και δε θέλω να το καταπιεί η μαρμάγκα της βαρεμάρας.
Θα παίξουν στο ράδιο;
Θα παίξουν.-
01. Treetops
02. Glass Faces
03. The Sound of Glaciers Moving
04. Aviation
05. Red Sky Harbor
06. Mute Swan
07. Blood Petals
Είσαι τόσο θεός που με έκανες να θέλω να το αγοράσω για 5.00 EUR!
Τιλλ ντεθ μητς Χογκφάδερ,
Υπνοβάτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου