Vildhjarta - Masstaden

Θα σας πω τι δεν είναι για αρχή. Δεν είναι το typical-djent-τα-ίδια-κ-τα-ίδια άλμπουμ. Δεν ξέρω αν είναι δίσκος αρχικά. Δεν είναι σίγουρα κάτι απλό. Αν ακούσεις αυτόν τον δίσκο απλά, το έχασες το παιχνίδι. Θέλει πολύπλευρο άκουσμα. 


Επίσης, δεν είναι Omnislash. Και δεν είναι Shiver.


Δεν είναι ελαφρύ, δεν είναι συμπιεσμένο, δεν είναι της λογικής άντε να τελειώνουμε. Γι αυτό και δεν κατάλαβα αν είναι δίσκος ή project. Θετικό ή αρνητικό αυτό δεν ξέρω και δε με ενδιαφέρει. 


Δεν είναι μαζεμένα τσιμπητά mutes με τον compressorα στο τέρμα. 


Τι σκατά είναι ρε πρήχτη;


Είναι δομή. Είναι βαρεμάρα. Είναι σκοτάδι, ταραμάς και παραθυρόφυλλο. Είναι άγριο, raw, πρωτόπλαστο αλλά και παλιό, ώριμο και εξέλιξη. Είναι ρευστό και στατικό μαζί. Είναι copy-paste αλλά και πρωτότυπο. Είναι Meshuggah με Death. Είναι μεσαιωνικό. Είναι...γάμησε τα.


Να κόψουμε τη λογοτεχνία να πάμε στα καθέκαστα. 


Είναι ένα κομμάτι από τους εαυτούς τους. Δεν το λέω λογοτεχνικά. Ο δίσκος έχει κατάθεση μέσα. Οι ίδιοι λένε ότι γράφουν κινηματογραφικά. Ισχύει. Για μένα είναι και η μόνη οπτική που θα κάνει το δίσκο να σε καθηλώσει. Η παραγωγή σου σερβίρει wide panning με τεράστιες κιθάρες και κυκλικά drums. Το industrial στοιχείο είναι παρόν αλλά όχι καθοριστικό. Πιο πολύ σε πειραματικό κρουστό παραπέμπει. 


Ντύνεις ταινία με τη μουσική τους. Δεν ξέρω αν θέλω κάτι τέτοιο από μια μπάντα.


Σουηδοί. Τι να πείς. 




Αν δε με κέρδισαν στο "Shadow", όταν τελείωσε το "Benblast" είπα εντάξει, από δω και πέρα ΘΕΛΩ να το ακούσω. 







"tells the tale of a hidden and isolated town, 


narrated in a classic fable manner"


Αυτό είναι βασικά. Επιρροές από το βιβλίο της ζούγκλας και το FFVII. Εμ, πως να μη βγει σκοτεινό αυτό το πράμα. Είναι μαύρο, κατακαμένο και εθιστικό. Εκεί που νομίζεις ότι θα κάτσει σε εκπλήσσει. 


Τα βρώμικα τους είναι συνδυασμός αγνής τσιρίδας και κακού, λερωμένου, ξερού βρυχηθμού. Σαν troll στα Νορβηγικά δάση. Και η μίξη του επιτρέπει να είναι στα μούτρα σου. Δεν νομίζω άλλη φορά τα κρουστά να ήταν τόσο επιδεικτικά απόντα από τη μίξη και να είχες την αίσθηση ότι χωρίς αυτά δε θα είχες τίποτα. (να σημειωθεί ότι μιλάω για τέτοιου είδους μουσική)


Είναι πάρα πολύ προσεγμένο και συνθετικά και ως μίξη. Το μπάσο το αισθάνεσαι, το καταλαβαίνεις. Δεν εκτελεί χρέη ξεκουρδισμένης κιθάρας. Κολλάει με τη μπότα, δένουν σφιχτά χωρίς να ξεχωρίζουν από τις κιθάρες. Έχεις ένα ττιτανοτεράστιο μουσικό σύνολο με πυγμή και όγκο και πάνω απ'όλα σφυγμό. 


Πολλά λέω και δεν ξέρω αν καταλαβαίνει και κανείς αν πρέπει να το ακούσει. 

Θα δανειστώ από τους ίδιους.


"keep an open mind"


"We don't make a fuss about our own sound. We're ripping off Meshuggah."


Ας ελπίσουμε η Century Media να μην τους βουλιάξει. (tough though)


Θα παίξουν ;  Εμ...Ναι. Αλλά όχι τώρα τώρα. Ίσως και ναι. 


*Επειδή δεν έχω το χρόνο να κάτσω να κάνω εκ βαθέων ανάλυση ενώ θα 'θελά πολύ, σας στέλνω σε αυτό το review που φυσικά και είναι κλάσεις ανώτερο από το δικό μου:
REview











Tracklist

01. Shadow
02. Dagger
03. Eternal Golden Monk
04. Benblåst
05. Östpeppar
06. Traces
07. Phobon Nika
08. Måsstadens Nationalsång
09. When No One Walks With You
10. All These Feelings
11. Nojja
12. Deceit
13. The Lone Deranger


http://vildhjarta.com/downloads/

Merch

Facebook