The Interbeing - Edge of the Obscure

Απ' 'οσα κατάλαβα, όλα ξεκίνησαν από τον κύριο Alex Gray και τη μανία του με τα spiritual και psychedelic paintings. Ένα από αυτά -με τίτλο (guess) Inter being κατάφερε να γίνει ο πυρήνας της μπάντας (εκ Copenhagen ορμόμενη. Είναι γενικά γνωστή η αναζήτηση του εσώτερου είναι μας. Χώσε στο κατάλογο τα γνωστά Υπερεγώ, Εκείνο, λοιπές ψυχολογικοτέτοιες θεωρίες και σχηματίζεται μια φόρμα αναζήτησης.


Στο χώρο του groove/industrial metal (σιχαίνομαι την κατηγοριοποίηση, να σημειωθεί) έσκασε ένα νέο πραματάκι. Οι Interbeing αφού σάλιωσαν τα σαγόνια μας με το EP τους (Perceptual Confusion) κράτησαν ψηλά τον πήχη με το full lenght. Το Edge of the Obscure είναι λίγο από διάφορα πράγματα. Eίχε και πολύ χρόνο να ωριμάσει. Από το 2006 μέχρι το 2011.  Καταφέρνει να δημιουργήσει μια περίεργη ατμόσφαιρα με χρήση ambient/synth φάσεις και κρουστοκατάσταση από χαλασμένα Coolermaster και νεκρούς σωλήνες αμιάντου η οποία όμως περιπλέκεται όμορφα με Meshuggίστικη cyberpunk φιλοσοφία με In Flames επιρροές να δίνουν και να παίρνουν τη σκυτάλη.


Κοφτά στακάτα riffs τα οποία πλαισιώνονται (αρκετά ταιριαστά θα έλεγα) από μια πολύ σφιχτή παραγωγή. Τρελάθηκα με το εισαγωγικό. Μπάσο είναι βασικά αλλά γαμάει. Σε προδιαθέτει για την όλη ατμόσφαιρα που θα επακολουθήσει. Χμμ. Με μια λέξη το άλμπουμ χαρακτηρίζεται ως: Ατμοσφαιρικό μέχρι θανάτου. Καλά είναι τρεις, αλλά τι περιμένατε; :P

Για τα φωνητικά δεν ξέρω τι να πω ακριβώς. Εκτός του ότι ταιριάζουν τέλεια με το άλμπουμ. Ψιθυριστά περάσματα με wide panning και κατά κύριο λόγο σχιστό screaming με αυξανόμενες μελωδικές γραμμές όσο προχωράμε στο άλμπουμ.


Βαριέμαι αφόρητα να γράψω για τις αμετρίλες και τις χρήσεις τις εφτάχορδης που είναι αρκετά τυπικές πλεόν αλλά και στο εν λόγω δισκάκι. Τα παλικάρια (που μπορείτε να ερωτευτείτε δίπλα) φαίνεται ότι έκαναν μια πολύ προσεκτική δουλειά και από το γεγονός ότι διαθέτουν το δίσκο και σε μορφή flac. Αξίζει ή όχι, δεν ξέρω. 


Για μένα στιγμές πανικού στο άλμπουμ δεν υπάρχουν. Και αυτό είναι και το μόνο μείον της υπόθεσης. Είναι ένα τυπικό πιστό στον εαυτό του άλμπουμ. Αλλά πολύ καλό. Λιώνω για το Intro  - με τον τίτλο-εξυπνάδα Elusive Atmosphere-, και το επόμενο track (αν και κομματάκι μονότονο).
Θα επιμείνω στο Shadow Drift γιατί καταφέρνει να ξεφύγει ίσως από τη βαρβατίλα-καταθλιψάρα και δίνει στιγμές οργής. Αλλά στο ρεφραίν πάλι σου γαμάει τον ορίζοντα. Ακολουθεί τρακλιστ και λινκάκια για τέρψη.




Tracklist


01. Elusive Atmosphere
02. Pulse within the Paradox
03. Tongue of the Soiled
04. Face Deletion
05. Fields of Grey
06. Shadow Drift
07. Swallowing White Light
08. In the Transcendence
09. Celestial Flames
10. Rhesus Artificial
11. Ledge of Oblivion





Site: The Interbeing

Θα μπεί στην εκπομπή ρε βλαμμένε; Αμέ!


Με ατμοσφαιρική μούουντ, 


Υπνοβάτης