Tesseract - One

TesseracT - Εκ Southpark ορμώμενοι  

Δεν είναι εύκολο να ξεφύγεις από τα τετριμμένα. Καθόλου μάλιστα. Εκτός αν είσαι Βρετανός. Τι στο καλό τους δίνουν εκεί πέρα; Θα μου πεις είναι Άγγλοι, [με ο,τι στο καλό (ή κυρίως κακό) συνεπάγεται αυτό) -π.χ. κόκκινα γένια]. Δυστυχώς, θέλοντας και μη σ' αυτό το review θα παίξει παραπλάνηση. Μη με πάρετε με τις πέτρες βασικά, δε φταίω.

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Δυο τυπάδες στο φόρουμ των Messhuggah, αποφάσισαν να πειραματιστούν με τον καθαρό τους ήχο. (για κιθάρες μιλάμε πάντα) Αυτά εν έτει 2003. Ο ένας έγινε οι Tesseract. O άλλος, στην άλλη μεριά της γης έγινε οι Periphery. Ναι, ναι θα αφιερωθεί άγαλμα και στους δυο γιατί είναι θεοί, υπεργαμάτοι και άντε γιατί. (επιχείρημα τάξης ΒΑc' - προφέρεται Μπε, Α, τσε τονούμενο και δεν έχει καμία σημασία. Είναι τρία ράντομ γράμματα.)

To οχτάχωρον 

Βασικά, τι να λέμε, εδώ που τα λέμε. Είναι στη λίστα των άλμπουμ που πρέπει να ακούσεις πριν πεθάνεις. Τώρα που γράφεται αυτό το ψευτοreview το άλμπουμ έχει ήδη γίνει ανάρπαστο και έχει προκαλέσει έναν άλφα πάταγο. Αλλά η ζημιά έγινε με το EP. Concealing fate ο τίτλος. Ακούστε πρώτα το άτιμο το EP και μετά πάτε στο full length. Αυτό το κινούμενο πράμα στη φώτο, δεν είναι άλλο από το TesseracT.


Τι είναι; Είναι ένας τετραδιάστατος κύβος με όλες τις δυνατές προβολές του. Πιο κατανοητά: Τη σχέση που έχει το τετράγωνο με τον κύβο, την έχει το tesseract (κανονικό οχτάχωρο ;) με τον κύβο. Μπέρδεμα ε; Χαζέψτε το, πείτε "αααα", κλείστε στόμα και πάμε παρακάτω


Τα riffs είναι Meshuggah (τι σκατά, όλοι τώρα τους θυμήθηκαν;) με ακόμη λιγότερες νότες. Αρκούν. Πολυρυθμίες μέχρι αηδίας, κοφτά στακάτα παιξίματα (εδώ μπαίνει η λέξη djent για τους περίεργους), καθαρά πιο-ψηφιακούρα-πεθαίνεις και κρουστά παιγμένα από χταπόδι.


Δεν έχω μια λέξη για να το περιγράψω. Ή μήπως έχω; Φοβάμαι ότι το ιδιοφυές δεν είναι αρκετό. Είναι από αυτές τις δισκάρες που τις ακούς από την αρχή μέχρι το τέλος και όταν τελειώσει κάπου αισθάνεσαι μια τρύπα. Ότι αυτό το άκουσμα έφυγε και δεν θα ξανάρθει οπότε καλύτερα να μην τα ξοδέψω άγαρμπα.


Στην τρακλιστ θα φιγουράρουν τα λινκς από το Concealing Fate (το οποίο υπάρχει αυτούσιο στο full length) live in studio ;)


Και είναι και αυτή η άτιμη η φωνή ρε παιδί μου. Προσπαθώ να καταλάβω αν αυτός ευθύνεται για όλα ή όχι. O Dan Tompkins έδειξε πόσο αέρα δίνει η φωνή σε ένα κομμάτι. Σε ένα concept. Καθηγητής φωνητικής αν δε απατώμαι. Είναι όλα άψογα. Σε σημείο που χαλαρώνεις. Δεν περίμενα ένας τενόρος να μπορεί να σε χαλαρώσει τόσο σε μέταλ ακούσματα. Οι μελωδικές γραμμές που έχει βάλει είναι από άλλον πλανήτη. Η άνεση του στα ψηλά και οι τσιρίδες με κρυμμένο pitch πολλές φορές σε ανατριχιάζουν. Είναι φλώρος και το ξέρει.


Η παραπλάνηση που παίζει είναι ότι πλέον ο Dan άφησε το touring με τη μπάντα γιατί κόντεψε να πεθάνει από ασιτία και τη θέση του πήρε ο (θεούλης) Elliot Coleman. Το πρώτο δείγμα τους μ αυτόν μπορείτε να το ακούσετε στο Eden v2.0 το οποίο θα παραθέσω για να μην τρέχετε. To original υπάρχει σε youtube.


TESSERACT - Eden 2.0


Σφιχτές παραγωγές, ρυθμοί in-your-face, μια post ατμόσφαιρα μελαγχολίας και θυμού να περιδιαβαίνει στο χώρο και έχεις το One. Groovy as hell, θυμωμένο, μετρημένο, μελετημένο, καθαρό και (μάλλον) αυθεντικό. Δεν έχω να προτείνω κομμάτι εκτός από το "Nascent" που θα μπει για την τιμή των όπλων. Ακούστε το. Σε κάποια φάση που θα έχετε χώρο. Θέλει χώρο το άτιμο. Στο κεφάλι σου, στο θυμικό σου δεν ξέρω. Αλλά ήρθε για να μείνει.

Tracklist


01. Lament
02. Nascent
03. Concealing Fate Part One - Acceptance
04. Concealing Fate Part Two - Deception
05. Concealing Fate Part Three - The Impossible
06. Concealing Fate Part Four - Perfection
07. Concealing Fate Part Five - Epiphany
08. Concealing Fate Part Six - Origin
09. Sunrise
10. April
11. Eden


TesseracT

Θα ακουστούν στο passa-tempo;  Εννοείται!

Με ένα σκουπιδάκι στο μάτι,


Υπνοβάτης

Radio Crimes #2245

Λοιπόν.

Το πρώτο share θα είναι αποτυχία γιατί έτσι. Δεν προετοιμάστηκα σωστά. Αλλά δε μας νοιάζει.

Θα παραθέσω λινκ για φάκελο στο box.net και όλοι θα 'μαστε χαρούμενοι. Η επόμενη εκπομπή θα ανέβει από dropbox μάλλον και ελπίζω να καταλήξω σε κάτι πιο...παραγωγικό να το πω;



Till the moon turns purple,

Ypnovatis

The Interbeing - Edge of the Obscure

Απ' 'οσα κατάλαβα, όλα ξεκίνησαν από τον κύριο Alex Gray και τη μανία του με τα spiritual και psychedelic paintings. Ένα από αυτά -με τίτλο (guess) Inter being κατάφερε να γίνει ο πυρήνας της μπάντας (εκ Copenhagen ορμόμενη. Είναι γενικά γνωστή η αναζήτηση του εσώτερου είναι μας. Χώσε στο κατάλογο τα γνωστά Υπερεγώ, Εκείνο, λοιπές ψυχολογικοτέτοιες θεωρίες και σχηματίζεται μια φόρμα αναζήτησης.


Στο χώρο του groove/industrial metal (σιχαίνομαι την κατηγοριοποίηση, να σημειωθεί) έσκασε ένα νέο πραματάκι. Οι Interbeing αφού σάλιωσαν τα σαγόνια μας με το EP τους (Perceptual Confusion) κράτησαν ψηλά τον πήχη με το full lenght. Το Edge of the Obscure είναι λίγο από διάφορα πράγματα. Eίχε και πολύ χρόνο να ωριμάσει. Από το 2006 μέχρι το 2011.  Καταφέρνει να δημιουργήσει μια περίεργη ατμόσφαιρα με χρήση ambient/synth φάσεις και κρουστοκατάσταση από χαλασμένα Coolermaster και νεκρούς σωλήνες αμιάντου η οποία όμως περιπλέκεται όμορφα με Meshuggίστικη cyberpunk φιλοσοφία με In Flames επιρροές να δίνουν και να παίρνουν τη σκυτάλη.


Κοφτά στακάτα riffs τα οποία πλαισιώνονται (αρκετά ταιριαστά θα έλεγα) από μια πολύ σφιχτή παραγωγή. Τρελάθηκα με το εισαγωγικό. Μπάσο είναι βασικά αλλά γαμάει. Σε προδιαθέτει για την όλη ατμόσφαιρα που θα επακολουθήσει. Χμμ. Με μια λέξη το άλμπουμ χαρακτηρίζεται ως: Ατμοσφαιρικό μέχρι θανάτου. Καλά είναι τρεις, αλλά τι περιμένατε; :P

Για τα φωνητικά δεν ξέρω τι να πω ακριβώς. Εκτός του ότι ταιριάζουν τέλεια με το άλμπουμ. Ψιθυριστά περάσματα με wide panning και κατά κύριο λόγο σχιστό screaming με αυξανόμενες μελωδικές γραμμές όσο προχωράμε στο άλμπουμ.


Βαριέμαι αφόρητα να γράψω για τις αμετρίλες και τις χρήσεις τις εφτάχορδης που είναι αρκετά τυπικές πλεόν αλλά και στο εν λόγω δισκάκι. Τα παλικάρια (που μπορείτε να ερωτευτείτε δίπλα) φαίνεται ότι έκαναν μια πολύ προσεκτική δουλειά και από το γεγονός ότι διαθέτουν το δίσκο και σε μορφή flac. Αξίζει ή όχι, δεν ξέρω. 


Για μένα στιγμές πανικού στο άλμπουμ δεν υπάρχουν. Και αυτό είναι και το μόνο μείον της υπόθεσης. Είναι ένα τυπικό πιστό στον εαυτό του άλμπουμ. Αλλά πολύ καλό. Λιώνω για το Intro  - με τον τίτλο-εξυπνάδα Elusive Atmosphere-, και το επόμενο track (αν και κομματάκι μονότονο).
Θα επιμείνω στο Shadow Drift γιατί καταφέρνει να ξεφύγει ίσως από τη βαρβατίλα-καταθλιψάρα και δίνει στιγμές οργής. Αλλά στο ρεφραίν πάλι σου γαμάει τον ορίζοντα. Ακολουθεί τρακλιστ και λινκάκια για τέρψη.




Tracklist


01. Elusive Atmosphere
02. Pulse within the Paradox
03. Tongue of the Soiled
04. Face Deletion
05. Fields of Grey
06. Shadow Drift
07. Swallowing White Light
08. In the Transcendence
09. Celestial Flames
10. Rhesus Artificial
11. Ledge of Oblivion





Site: The Interbeing

Θα μπεί στην εκπομπή ρε βλαμμένε; Αμέ!


Με ατμοσφαιρική μούουντ, 


Υπνοβάτης

Καλώς ορίσατε!

Σας καλωσορίζω στο νέο χάλι που θα φιλοξενεί δείγματα γραφής και μουσικής που πιθανότατα θα είναι σε αντιστοιχία με το περιεχόμενο της εκπομπής μου. 

Ποιας εκπομπής; Ε, το λοιπόν τρέξατε, τρέξατε όλοι και παρακαλείσθε όπως κλικάρετε επάνω στο μικρό και γλυκούλικο αυτό λινκ που θα σας μεταφέρει στο καταπληκτικό μας ραδιόφωνο, το passa-tempo. 

Για να παινέψουμε και το σπίτι μας, (διότι ειδάλλως θα πέσει να μας πλακώσει) ας πούμε δυο λόγια για την προσπάθεια: 

Δεν είναι ένα απλό διαδικτυακό ραδιόφωνο, είναι ένα community γεμάτο με καθυστερημένους παραγωγούς και βλαμμένα παιδάκια με στοιχεία διάδρασης την ώρα της εκπομπής (lege me chat) και πολύ πολύ πανικό. Δεν έχουμε καμία μουσική ταυτότητα και δεν είμαστε κομπλεξικοί μονοφαγάδες. Ο κάθε παραγωγός σας προσκαλεί στο chat όπου μπορείτε να τον κεράσετε μια ζεστή κούπα σοκολάτα. Έχουμε και φόρουμ όπου μπορούμε να μουσικοσυζητήσουμε και όχι μόνο. 

Στο ταμπ "πρόγραμμα" θα βρείτε την αρχοντομουτσουνάρα μου να φιγουράρει κάθε Παρασκευή 15.00-17.00 εκτός αυτής της εβδομάδας λόγω ανωτέρας βίας που μπορείτε να με θαυμάσετε το Σάββατο.

Το Σάββατο λοιπόν, 16.00 με 18.00 θα ξεκινήσει για άλλη μια φορά η τραγική εκπομπή με τίτλο "Djentle Intentions" με λίγο stoner/sludge/alternative/progressive/death/"djent" (για τους βλάχους. Το djent δεν είναι είδος είναι συγχορδία. Τέλος.- )

Αν δε δεχτώ απειλητικά τηλεφωνήματα, πιθανώς θα ανεβάζω και τις εκπομπές ηχογραφημένες. Για ποιο λόγο δεν ξέρω. Ίσως είναι χρήσιμο στην πορεία. Επίσης να τσεκάρετε συχνά για μουσικοπαρουσιάσεις και κριτικές καθώς θα υπάρχει (ευελπιστώ δηλαδή) feedback μεταξύ blog και εκπομπής. 

Όσοι ενδιαφέρεστε για τους προβληματισμούς μου παρακαλώ μεταβείτε στο alter ego μου : sacredchemist.blogspot.com

Αυτά προς το παρόν.

Με δόξα και τιμή,

Υπνοβάτης.